Danuta Maria Łojek wkrótce skończy 80 lat. Jest jedną z pierwszych, którzy urodzili się w naszym mieście już po zakończeniu II wojny światowej i kolejną bohaterką biuletynu „Łączą nas ludzie i miejsca”.

Ósmy numer wydawnictwa powstał dzięki dofinansowaniu z Urzędu Miasta Gorzowa Wielkopolskiego.

Promocja biuletynu odbędzie się 2 grudnia o 13.00 w Urzędzie Stanu Cywilnego. Stowarzyszenie św. Eugeniusza de Mazenoda i redaktor Hanna Kaup zapraszają na wyjątkowe spotkanie z ludźmi, o których nie przeczytasz w żadnej gazecie. W roku jubileuszu miasta to oni są najważniejsi, dlatego przyjdź, posłuchaj ich opowieści, porozmawiaj o czasach, które minęły.

Dziś prezentujemy fragment rozmowy z Danutą Marią Łojek.

„Danuta Maria Łojek żadnego świata nie poznała tak dokładnie, jak fryzjerski. 58 lat przepracowała w jednym z pierwszych w powojennym Gorzowie zakładzie, przy ul. Chrobrego 29. Poszła w ślady rodziców: Benedykta i Ireny Jonasów. Podobnie jak jej siostry. Dzięki nim, w szarych czasach, panie – choć zapracowane znacznie bardziej niż dziś – mogły czuć się piękniejsze, bo nic tak nie poprawia nastroju kobiet, jak dobra fryzura.

TAM, GDZIE KAPLICZKA
W Gorzowie Wielkopolskim przy ul. Mieszka I, jadąc w stronę sądu, za placem Grunwaldzkim po prawej stronie, do dziś stoi kapliczka. Tam obok, w poniemieckiej kamienicy, początkowo mieszkali rodzice pani Danuty i tam ona przyszła na świat. Oczywiście nie pamięta ani domu, ani momentu narodzin, ale wie, że dzieci nie witało się wtedy w szpitalach. Co najwyżej, jeśli zdarzały się powikłania, wzywano lekarza. Jeśli wszystko szło dobrze, wystarczała akuszerka, która przychodziła do rodzącej. Tak też było w przypadku Ireny Jonas, która w polskim Gorzowie 28 listopada 1945 r. powiła najmłodszą z trzech córek – Danutę Marię.

– Zanim rodzice zdecydowali się tu przenieść z Inowrocławia, jeszcze wczesną wiosną ojciec z kolegami przyjechał na tzw. sprawdzian. Zobaczył, jak miasto wygląda. Spodobało mu się i za miesiąc, prawdopodobnie po świętach, w kwietniu lub maju, stali się gorzowianami. Mieszkania, w którym się urodziłam, nie pamiętam, ale już to na Chrobrego tak. Było duże. Jakieś 120 m kw. Z wejścia głównego szło się przez podwórko, gdzie była oficyna. Do mieszkania można było przejść i z drugiej strony. Pięć dużych pokoi, jeden trochę mniejszy, balkon i łazienka. Potem zabrali nam dwa pokoje. Pamiętam wyposażenie. Jak rodzice przyjechali do Gorzowa po wojnie, to wszystko tam zostało po Niemcach, ale później władze przychodziły i pozabierały nam meble na urząd. A mieliśmy śliczne. Wszystko było. Była sypialnia, był stołowy, w nim kredens, zegar stojący, szafa, szezlong z oparciem, by się zdrzemnąć. Potem nam zabrali też piękną biblioteczkę. Biurko mieliśmy i też zabrali. Może przy nim siedział ktoś ważny w urzędzie. Żadnych zdjęć z mieszkania, jak ono wyglądało, nie mam. Jeśli chodzi o zastawę stołową, to też było wszystko. Na ścianach tapety, ciemne. Wiem, że potem były zdzierane i mieliśmy malowanie. Wodę mieliśmy w tamtej części łazienki, którą nam zabrali. Kuchnia była duża, komórka ciemna, spiżarnia jasna. Tam się jedzenie i jakieś słoiki gromadziło, ziemniaki się trzymało. Komórka to na węgiel. Naokoło się wchodziło od kuchni, a do ubikacji szło się z korytarza. I tam było znowu jakieś pomieszczenie, w którym my sobie zrobiliśmy pokój dla lalek i się tam na górze bawiłyśmy. A jak nam zabrali te pokoje, tak mi się wydaje, to ojciec zrobił ze spiżarni łazienkę. Jak rodzice mieli zakład, to w części oficyny mieszkały fryzjerki. Nawet chyba ta, z którą tata podpisywał umowę na ucznia. W Gorzowie to była umowa z numerem drugim”.

Tekst i foto Hanna Kaup


Kliknij w wybrane zdjęcie aby powiększyć

Dodaj komentarz:

Komentarze:

Jak oceniasz lubuską kulturę

Urząd Marszałkowski Województwa Lubuskiego oraz zespół badawczy złożony z pracowników Uniwersytetu Zielonogórskiego zachęca do udziału w badaniu, które jest częścią ... <czytaj dalej>

Rozmowa zamiast milczenia

Rozmowa zamiast milczenia. 23 lutego Ogólnopolski Dzień Walki z Depresją. Depresja to jedna z najpoważniejszych chorób cywilizacyjnych XXI wieku. W Polsce ... <czytaj dalej>

Policja wciąż poszukuje

Policjanci prowadzą poszukiwania 26 letniej kobiety - Angeliki Jastrzębskiej. Ostatni raz widziana była w niedzielę 15 lutego 2026 roku około godziny ... <czytaj dalej>

Rzecznik potrzebny od zaraz

Rodzice dzieci z niepełnosprawnościami z woj. lubuskiego mówią: Dość, chcemy swojego rzecznika, bo dla systemu jesteśmy niewidzialni. Brak informacji do kogo ... <czytaj dalej>

Potrzebny jest cud

aktualnie nie ma żadnej czynnej sondy

Blogujesz? Rób to lokalnie!
Wystarczy jedno kliknięcie w egoBlog

Masz problem?
Napisz do eksperta egoEkspert

Żadna sprawa nie zostanie bez odzewu. Daj znać na eGo Forum

Kolejny powód do podziwu dla pary Gontów, "Gontowców". Ich wędrówki i wiedza o zabytkach spotykanych po drodze, jest nauką dla mnie tz <czytaj dalej>

W Polsce nie można zbudować linii kolejowej, bo ludziom przeszkadza.
Jebłem. <czytaj dalej>

>> Myślę: 125 tys.

HAHAHAHA
czeba czeba czeba
powiedzieliśmy sobie

reszte dialogu odpuszczam szk <czytaj dalej>

Solidaryzujemy się z Izraelem i USA.... <czytaj dalej>

Smutna wiadomość o Panu Marku Buchalskim. Cieszę się, że udało mi z Panem Markiem poznać, a nawet popracować nad tekstem o wątpliwym sensie t <czytaj dalej>