Gontowiec Podróżny BLOG

„Wieś końca świata” brzmi jak obietnica przygody i trudno przejść obok niej obojętnie. Skoro już kilka razy trafiliśmy do wielkopolskiego Końca Świata, przyszła pora na zachodniopomorskie Iwięcino, tym bardziej że wiodła przez nie nasza trasa do uzdrowiskowych Dąbek.

Jedno wiedzieliśmy na pewno: trop prowadzi do miejscowego kościoła. Otoczona kamiennym murem z trzema bramami świątynia robi wrażenie już z daleka. Ceglano-kamienna bryła ozdobiona gotyckimi elementami architektonicznymi, gontowy dach (tak, to lubimy!) i 32-metrowa wieża z charakterystycznie „garbatą” czapą. Ta krzywizna to nie kaprys, tylko sprytny sposób na zachodnie wichury, które mogłyby zdmuchnąć ją z krajobrazu. W środku czekają skarby: szafkowe sakramentarium gotyckie kryjące we wnętrzu XV-wieczną kopię Madonny Bukowskiej, późnogotycki krucyfiks z medalionami czterech ewangelistów, figlarne aniołki przy chrzcielnicy, misternie rzeźbiona ambona i pięknie zdobione renesansowe ławki z drzwiczkami.

Ale prawdziwy dreszcz przychodzi, gdy podniesiecie wzrok. Na stropie rozgrywa się… koniec świata. Barokowa polichromia z 1697 roku pokazuje ostateczny rozrachunek ludzkości z Bogiem i robi to z rozmachem oraz bez taryfy ulgowej. W świątyniach poprotestanckich to prawdziwy unikat – ocalała tylko dlatego, że ktoś kiedyś kazał ją zatynkować, a odkryta przypadkowo dopiero na początku XX w. podczas instalacji nowych organów. Przyjrzyjcie się jej uważnie. Wśród czartów czai się pomorski diabełek z ogonem jak syrena. Na jednej z belek nad chórem płoną trzy półpostacie – podobno są to sportretowani w 1908 roku miejscowi skąpcy (w tym sołtys), z którymi porachował się malarz-konserwator. Diabła znajdziecie też na ambonie. To kaszubski purtk w czarnym kapeluszu, pod którym ukrywa rogi. Gdyby nie fakt, że ambona jest o 9 lat starsza od polichromii na suficie, można by pomyśleć, że „wyszedł” z malowidła. A to wciąż nie wszystko. Na zewnątrz stoją trzy drewniane bramki – Iwięcińska, Bielkowska i Wierciszewska – rzadkie świadectwo dawnych obyczajów. Każdą wchodzili do kościoła mieszkańcy innej wsi (zasada obowiązywała jeszcze w latach 30. XX w.). Przy dwóch z nich żegnano zmarłych; tylko w Iwięcinie uroczystości zaczynały się w domu. Warto też pospacerować po wsi. Jest bardzo malownicza. Podsumowaniem naszej wizyty w Iwięcinie niech będzie motto, jakie znaleźliśmy na tablicy upamiętniającej 755-lecie wsi (1262-2017): „Nie chodź tam, dokąd prowadzi cię droga… idź tam, gdzie ścieżki nie ma i pozostaw za sobą szlak”. Prawda, że piękne?

Maria Gonta
Foto Gontowiec Podróżny

Kliknij w wybrane zdjęcie aby powiększyć

Dodaj komentarz:

Komentarze:

Festiwal renety

Reneta Landsberska, miód, pszczelarze, lokalne smaki, warsztaty, muzyka i atrakcje dla całych rodzin. 19 września ryneczek przy Jerzego stanie się ... <czytaj dalej>

Trwają spotkania dyskusyjne

Cykl spotkań dyskusyjnych w Budżecie Obywatelskim 2027 już trwa. Za nami dwa pierwsze spotkania, a przed nami kolejne. Udział w ... <czytaj dalej>

Słowianka wyjaśnia

Arena Gorzów pozostaje otwarta dla sportu. Słowianka wyjaśnia sytuację piłkarzy ręcznych. W związku z pojawiającymi się informacjami dotyczącymi korzystania przez drużynę ... <czytaj dalej>

Miasto się chwali, że uszczelniło system

Pół roku nowego systemu gospodarki odpadami. Pierwsze dane są obiecujące. Po sześciu miesiącach funkcjonowania nowego systemu gospodarowania odpadami w Gorzowie można ... <czytaj dalej>

Wszystko jest możliwe

aktualnie nie ma żadnej czynnej sondy

Blogujesz? Rób to lokalnie!
Wystarczy jedno kliknięcie w egoBlog

Masz problem?
Napisz do eksperta egoEkspert

Żadna sprawa nie zostanie bez odzewu. Daj znać na eGo Forum

Szukała faceta to znalazła...... <czytaj dalej>

Mamy Park Kopernika , ale chcielibyśmy też zielone przystanki,skwerki zamiast betonozy itp . <czytaj dalej>

akurat na wybitną placówkę wypadło..... To lepiej nic nie wiedzieć. <czytaj dalej>

przecież macie duży park Kopernika <czytaj dalej>

... a na Dolinkach nic się nie dzieje ! <czytaj dalej>