Gontowiec Podróżny BLOG

W Røldal przywitał nas słoneczny poranek (co wcale nie jest tu takie oczywiste) i odbijający się od gór huk przelatującego nad doliną helikoptera. Fajnie się tam spało, nawet pobliska droga niespecjalnie hałasowała. Może dlatego, że kemping położony jest nad rzeką, a E134 wkomponowana w ścianę zbocza?

Do zaplanowanego celu mieliśmy wczoraj prawie 300 km. To wyjątkowo długi odcinek w tej wyprawie, ale jakichś specjalnych atrakcji po drodze wcześniej nie znaleźliśmy, założyliśmy więc, że do wieczora dojedziemy. Trasa oczywiście okazała się widokowa, innych tu chyba nie mają. Wyjeżdżając z Røldal, mogliśmy wprawdzie jechać jeszcze bardziej widokową Austmannalią (inaczej Haukelivegen) – zbudowaną w 1880 r., ze stromymi zakrętami o nachyleniu 1:12 – ale nie chcieliśmy narażać Fredka na stres i wybraliśmy bezpieczniejszą dla niego jazdę przez tunel.

Austmannalia to zbocze góry wzdłuż drogi E134, a droga nosząca tę samą nazwę, to krótki odcinek o długości zaledwie 1,3 km nazywany „Drogą Turystyczną Austmannalia”. Ma osiem stromych zakrętów, z których cztery są objęte ochroną jako zabytek kultury. Jest otwarta tylko latem i widać ją z nowej drogi, którą jechaliśmy. Jej nazwa pochodzi od wędrujących tędy przed wiekami mieszkańców Wschodu (austlendingane).

Im bliżej południowych krańców Norwegii (dotarliśmy już prawie do Morza Północnego), tym więcej kwitnących wrzosów, którym towarzyszą wysokie jagodziny gęsto pokryte owocami. Wodospady nadal są, choć już nie tak spektakularne jak w Oddadalen.

Zatrzymaliśmy się na chwilę przy jednym z nich - Reiårsfossen - spadającym 230-metrową kaskadą niedaleko wsi Ose. Wodospad spływa do krótkiego strumienia, po czym wpada do północnego krańca Åraksfjorden.

Związana jest z nim legenda o młodzieńcu imieniem Reiår, który zakochał się w dziewczynie z farmy w Ose. Jej ojciec postawił przedślubny warunek, zgodnie z którym chłopak miał trzykrotnie przeskoczyć szczyt wodospadu. Udało mu się, więc z radości skoczył jeszcze raz. Niestety, tym razem nie poszło tak łatwo. Koń się poślizgnął i obaj zginęli.

W górę wodospadu i dalej w głąb lądu prowadzi całoroczna płatna droga do Store Reiårsvatn i Lille Reiårsvatn. Zimą 2010/11 wodospad zamarzł i miłośnicy wspinaczki lodowej mieli frajdę.
Kolejnym ciekawym miejscem okazała się dawna śluza Storstraumen znajdującą w najwęższym miejscu rzeki łączącej Åraksfjorden z Byglandsfjorden.

Zanim wybudowano tu most i drogę, można się było tędy przedostać tylko łodzią, a i to podróżni musieli wysiadać z nich na brzeg, bo w tym miejscu występowały niebezpieczne wiry (są widoczne i dziś). Łodzie ciągnięto na linach. Pierwszy drewniany most powstał w 1868 r.

Kiedy na północ od Evje zbudowano tamę i elektrownię wodną, poziom wody w Byglandsfjorden podniósł się o ok. 5 m, więc śluza stała się niepotrzebna. Na początku XX w. most zastąpiono nowym, kamiennym o konstrukcji łukowej, a w 2017, podczas remontu drogi wybudowano obok całkiem nową przeprawę. Przy fragmencie starej drogi powstała za to świetna strefa wypoczynkowa.

Im dalej na południe Norwegii, tym trudniej o nocleg na dziko, a im bliżej popularnych miejscówek, tym droższe oferty za miejsce na kempingu. Wyszukanie czegoś sensownego graniczy z cudem, ale Magdalena ma dar szperania. Po spokojnej nocce w sejmie (Seim Camping w Røldal), gdzie była nawet piekarnia), trafiliśmy w kolejne fajne miejsce

Bjønndalen Camp jest położony nad jeziorem Løyningsvannet w dolinie Setesdal słynącej z tradycyjnego złotnictwa i muzyki ludowej, która (muzyka) została umieszczona na liście niematerialnego dziedzictwa kulturowego UNESCO.

... a z dodatkowych atrakcji mieliśmy korek spowodowany przez kozy idące całą szerokością drogi.

Maria Gonta
foto Gontowiec Podróżny


Kliknij w wybrane zdjęcie aby powiększyć

Dodaj komentarz:

Komentarze:

Tyle wniosków obywatelskich

Za nami 32 dni naboru wniosków do Budżetu Obywatelskiego 2027. Pierwszy wniosek wpłynął do urzędu za pośrednictwem platformy elektronicznej dziewięć ... <czytaj dalej>

Ważne informacje

W związku z bardzo dużą liczbą deklaracji, które wpłynęły do jednostki Miejskie Odpady Komunalne oraz z uwagi na fakt, że ... <czytaj dalej>

Jak oceniasz lubuską kulturę

Urząd Marszałkowski Województwa Lubuskiego oraz zespół badawczy złożony z pracowników Uniwersytetu Zielonogórskiego zachęca do udziału w badaniu, które jest częścią ... <czytaj dalej>

Rozmowa zamiast milczenia

Rozmowa zamiast milczenia. 23 lutego Ogólnopolski Dzień Walki z Depresją. Depresja to jedna z najpoważniejszych chorób cywilizacyjnych XXI wieku. W Polsce ... <czytaj dalej>

Potrzebny jest cud

aktualnie nie ma żadnej czynnej sondy

Blogujesz? Rób to lokalnie!
Wystarczy jedno kliknięcie w egoBlog

Masz problem?
Napisz do eksperta egoEkspert

Żadna sprawa nie zostanie bez odzewu. Daj znać na eGo Forum

Nie łatwiej było śmieci wynosić w zakładzie oczyszczania miasta jak zostać premierem. Tak na marginesie skład któy jezdzi z Gorzowa do Poznani <czytaj dalej>

Do Anonim_6842 swoim wpisem kolejny raz udowadniasz, że srodowisko gorzowskie to zaścianek. Przeraża brak podstawowej wiedzy geopolitycznej w Polsc <czytaj dalej>

Dziękujemy bardzo za piękne zdjęcia pozdrawiamy Jagienki <czytaj dalej>

Przestać śmiemniać gościu, tutaj tego twojego kolejnictwa jest za dużo. <czytaj dalej>

kolei nie ma bo są wybierani tacy politycy po nazwisku polityków do samorzadu województwa albo mieszkańcu chcą z litości "dać miejsce prac <czytaj dalej>